OPINIE – Een jaar na de ingebruikname van de tram in Liège tekent zich een patroon af dat in mobiliteit al vaker is waargenomen, maar zelden zo duidelijk zichtbaar wordt gemaakt. Waar het project jarenlang gepaard ging met hinder, kritiek en scepsis, lijkt het systeem vandaag zijn plaats gevonden te hebben in het dagelijks verplaatsingsgedrag. Met bijna 12 miljoen reizigers op jaarbasis en pieken tot 5.000 reizigers per uur, is de tram uitgegroeid tot een structurele drager van stedelijke mobiliteit.
Opvallend is dat dit resultaat niet kan worden verklaard door prijsmaatregelen of tijdelijke stimuli, maar door de intrinsieke kwaliteit van het aanbod. Een duidelijke lijnvoering, hoge frequentie en een betrouwbaarheid die inmiddels oploopt tot 97% vormen samen een systeem dat leesbaar en bruikbaar is voor de reiziger. Dat sluit aan bij ervaringen in andere Europese steden, waar gelijkaardige projecten aanvankelijk op weerstand botsten, maar na ingebruikname snel geïntegreerd raakten in het mobiliteitsgedrag.
De rode draad is daarbij steeds dezelfde: niet de kostprijs, maar de performantie van het systeem bepaalt het gebruik. Tegelijk verdient nuance zijn plaats. Een deel van de reizigersgroei in Luik is ongetwijfeld het gevolg van een verschuiving van bus naar tram, wat logisch is wanneer een hoofdcorridor wordt opgewaardeerd. Maar net daarin schuilt een belangrijke vaststelling: reizigers kiezen spontaan voor het meest performante aanbod.
Kwaliteit vertaalt zich rechtstreeks in gebruik. De echte les ligt echter op een dieper niveau. Een sterke lijn functioneert als ruggengraat, maar haalt haar volle potentieel pas wanneer ze wordt ingebed in een breder netwerk met goede aansluitingen en een consequente operationele logica. Het succes van één corridor is geen eindpunt, maar een begin.
De eerste balans in Luik bevestigt daarmee een eenvoudige maar vaak onderbelichte realiteit: mobiliteitsgedrag verschuift niet omdat systemen goedkoper worden, maar omdat ze beter werken. In Vlaanderen blijft precies daar de uitdaging liggen: niet in het ontbreken van plannen of middelen alleen, maar in het consequent opbouwen van een samenhangend systeem waarin ruggengraat en netwerk elkaar versterken.
Laat een reactie achter